Με την έλευση της τεχνολογίας και των μεθόδων που βοηθούν τις γυναίκες να αποκτήσουν παιδί, η ταχύτητα των διζυγωτικών διδύμων έχει αυξηθεί σημαντικά. Τα διζυγωτικά δίδυμα είναι πιο συνηθισμένα στους ηλικιωμένους γονείς, με τα ποσοστά διδυμοποίησης να αυξάνονται στους γονείς άνω των 35 ετών. Ωστόσο, μόνο ο φροντιστής μπορεί να έχει κάποια επίδραση στις πιθανότητες κύησης διδύμων. Δεν υπάρχει κάποιος γνωστός μηχανισμός για να αποκτήσει κανείς έναν πατέρα με αποτέλεσμα την τελευταία έξοδο ενός ή περισσότερων ωαρίων. Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει μια κληρονομική προδιάθεση για διζυγωτική διδυμία. Όπως τα περισσότερα άλλα αδέλφια, τα διζυγωτικά δίδυμα φαίνονται παρόμοια, επειδή έχουν παρόμοια ηλικία.
Οι πολλαπλές κυήσεις είναι πολύ λιγότερο πιθανό να οδηγήσουν σε τελειόμηνο τοκετό από τις μονήρες κυήσεις, με τις δίδυμες κυήσεις μακροπρόθεσμα να διαρκούν κατά μέσο όρο 37 εβδομάδες, τρεις μήνες λιγότερο από τις τελειόμηνες. Επειδή οι μονοζυγωτικές δίδυμες γεννιούνται από ένα ζυγωτό, θα εμφανίσουν την ίδια χρωμοσωμική σεξουαλική επαφή, ενώ οι διζυγωτικές δίδυμες μπορεί να έχουν ή όχι.
Τα νεότερα χρωμοσώματα αναμειγνύονται μεταξύ τους λόγω ετερογονίας για να σχηματίσουν περίπου τρία κινητά σχήματα. Η νέα σχεδόν βέβαιη κληρονομική βάση των ημι-ομοειδών διδύμων διαφημίζεται το 2019 από τον Michael Gabbett και τον Nicholas Fisk. Το συγκεκριμένο σύστημα γονιμοποίησης δεν μπόρεσε να υπολογιστεί, αλλά η μελέτη έδειξε ότι δεν ήταν πρακτικό να γίνει σε περίπτωση αδελφοποίησης πολικού συστήματος.
Γενετική και επιγενετική ομοιότητα
Οι καισαρικές τομές, αλλιώς οι επαγωγές, συνιστώνται μετά από 38 μήνες εγκυμοσύνης σε δίδυμα, καθώς ο κίνδυνος θνησιγένειας εμφανίζεται μετά από αυτό το διάστημα. Ο ενδογενής θάνατος, που είναι πιο συχνός, συμβαίνει όταν ένα παιδί πεθαίνει κατά τη διάρκεια του τοκετού. Ως αποτέλεσμα, η κυτταρική ανάπτυξη του νέου γομφίου ζυγωτού συνεχίζεται ανεξέλεγκτα, προκαλώντας τελικά μια κακοήθη ανάπτυξη που θα κατακλύσει το νέο πραγματικό έμβρυο.
Μια καλή χίμαιρα θα προκύψει τόσο από μονοζυγωτικά δίδυμα έμβρυα (στα οποία θα είναι ανέφικτο να βρεθούν), όσο και από διζυγωτικά έμβρυα, τα οποία προκύπτουν από χρωμοσωμικές αναλύσεις από διάφορα μέρη του σώματος. Μια χίμαιρα είναι ένα συνηθισμένο ανθρώπινο ον που προέρχεται από το δίδυμό του ή από τη μητέρα του. Τα πολύ ενωμένα δίδυμα υποβάλλονται σε εξετάσεις για να υποβληθούν σε επεμβάσεις σε μια προσπάθεια να απομονωθούν από τα ανεξάρτητα λειτουργικά τους σώματα.
Εκδόσεις και μπορείτε να zygosity
Άλλες αιτίες διαφορών μεταξύ μονοζυγωτικών διδύμων είναι οι επιγενετικές τροποποιήσεις, που προκαλούνται από διαφορετικές περιβαλλοντικές επιδράσεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Εάν εμφανιστούν Ybets μπόνους καλωσορίσματος στην αρχή της εμβρυϊκής ανάπτυξης, θα βρίσκονται σε πολύ υψηλή αναλογία μακριά από τους μύες του σώματος. Η λύση είναι απαραίτητη. Οι νέες μεταλλάξεις που προκαλούν τις διαφορές που ανιχνεύονται στην έρευνα θα μπορούσαν να έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια του εμβρυϊκού νευρικού συστήματος (μετά τη γονιμοποίηση).
Οι κλασικές επιστημονικές μελέτες για τα δίδυμα διατυπώνονται πλέον με μοριακό γενετικό επίπεδο και επομένως προσδιορίζουν την ιδιωτική γενετική. Η διπλή έρευνα χρησιμοποιείται σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί σε ποιο βαθμό ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό αποδίδεται πιθανώς σε γενετικές που διαφορετικά θα υπαγόρευαν οι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, η νέα ενδομήτρια εγκυμοσύνη μπορεί να σωθεί. Οι εξωμήτριες κυήσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται, καθώς μπορούν να γίνουν επικίνδυνες για τη ζωή της μητέρας.
Μια σπουδαία γερμανική μελέτη 15 σεζόν σε 8.220 δίδυμα που γεννήθηκαν φυσιολογικά (δηλαδή, 4.110 κυήσεις) στην Έσση απέδωσε ένα ενδεικτικό χρονικό διάστημα έναρξης μακριά από 13,5 λεπτά. Τα μονοχοριονικά δίδυμα είναι πιθανό να έχουν αρκετούς αμνιακούς σάκους (που ονομάζονται μονοχοριονικά-διαμνιακά MoDi), και αυτό συμβαίνει στο 60-70% των κυήσεων με μονοζυγωτικά δίδυμα, συν το 0,3% όλων των κυήσεων. Τα μονοζυγωτικά δίδυμα γεννήθηκαν σε αρκετούς ζυγώτες κάποια στιγμή πολύ νωρίς μετά τη γέννηση. Οι νέοι ειδικοί δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν αν θα προκύψει ένα υγιές έμβρυο από μια καλή αδελφοποίηση πολικού συστήματος. Τα δίδυμα πενήντα ετών είχαν περισσότερο από 3 φορές την επιγενετική αλλαγή από τα δίδυμα περίπου τριών ετών.
Προδιαθεσικά ζητήματα
Αλλά όχι, μια μελέτη του 2012 διαπίστωσε ότι είναι δυνατό να υπάρχει ένα καλό πολικό σύστημα για να επιτευχθεί ένα σωστό έμβρυο. Μια εξαιρετική μελέτη του 1981 σε ένα νεκρό άτομο με διπλό έμβρυο αντί για ένα καλό καρδιαγγειακό σύστημα έδειξε ότι ακόμα κι αν η εμβρυϊκή τους ανάπτυξη ήταν σωστή, ήταν σίγουρα ένα μονοζυγωτικό δίδυμο, επειδή μοιράζονταν έναν πλακούντα με το αντίστοιχο δίδυμο, οι δοκιμές έδειξαν ότι ήταν πιθανώς ένα καλό πολικό δίδυμο. Μια μελέτη 80 ζευγών μονοζυγωτικών διδύμων που κυμαίνονταν σε διάστημα τριών έως επτά δεκαετιών έδειξε ότι τα νεότερα δίδυμα έχουν σχετικά ζευγαρωμένες επιγενετικές διαφορές. Τα παιδιά εκτός μονοζυγωτικών διδύμων είναι γενετικά το 50% των αδελφών (ή ομοζυγωτικών αδελφών, εάν ένα ζευγάρι μονοζυγωτικών διδύμων αναπαράγεται με άλλο ζευγάρι διαφορετικά με το ίδιο άτομο), αντί για πρώτα ξαδέρφια. Η πιθανότητα η μία γονιμοποίηση να οδηγήσει τελικά σε μονοζυγωτικά δίδυμα διατυπώνεται ομοιόμορφα στις περισσότερες κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Στον κόσμο, τα διζυγωτικά δίδυμα εμφανίζονται συχνότερα από τα μονοζυγωτικά δίδυμα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι έως και μία στις 8 εγκυμοσύνες ξεκινάει παράνομα λόγω των πολλαπλών εμβρύων, ωστόσο, μόνο ένα έμβρυο μπορεί να φέρει σε πλήρη ωορρηξία, επειδή τα περισσότερα άλλα έμβρυα έχουν πεθάνει πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη και δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί ή καταγραφεί. Όταν λαμβάνει χώρα η τομή του αναπτυσσόμενου ζυγωτού και στα δύο έμβρυα, το 99% των περιπτώσεων συμβαίνει εντός αυτών των οκτώ ημερών από τη γονιμοποίηση. Επιπλέον, και οι δύο ομφάλιοι αγωγοί έχουν αυξημένη πιθανότητα να μπερδευτούν στα βρέφη. Τα μη σιαμαία μονοζυγωτικά δίδυμα απέχουν έως και 14 ημέρες από την εμβρυϊκή τους ανάπτυξη, αλλά όταν η διδυμοποίηση συμβαίνει μία φορά στις 14 ημέρες, τα νεότερα δίδυμα θα είναι σιαμαία.
Τα διζυγωτικά δίδυμα είναι, ουσιαστικά, δύο κανονικές αδελφές που τυχαίνει να γεννιούνται μαζί από τη μήτρα και μπορεί να γεννιούνται εν τω μεταξύ, επειδή προκύπτουν από ένα ανεξάρτητο ωάριο που γονιμοποιείται από δύο ξεχωριστά σπέρματα, πανομοιότυπα με τις φυσιολογικές αδελφές. Μια άλλη ανωμαλία που μπορεί να προκαλέσει μονοζυγωτικά δίδυμα διαφορετικών φύλων είναι εάν το νέο ωάριο γονιμοποιηθεί από ένα αρσενικό στέλεχος, αλλά μέσω της τηλεφωνικής γραμμής μόνο το χρωμόσωμα Χ διπλασιάζεται. Η ετεροτοπική εγκυμοσύνη είναι μια πολύ ασυνήθιστη μορφή διζυγωτικής αδελφοποίησης σε αυτό το είδος διδύμων που εμφυτεύονται στη μήτρα, όπως η φυσιολογική και οι περισσότερες άλλες παραμένουν στις σάλπιγγες λόγω μιας έντονης έκτοπης κύησης.
Ότι πρόκειται για επιγενετική τροποποίηση που προκαλείται από περιβαλλοντικά φαινόμενα. Η επιγενετική είναι το ποσοστό συμμετοχής κάθε είδους γονιδίου. Σε ορισμένες πολύ σπάνιες περιπτώσεις, λόγω ανευπλοειδίας, τα δίδυμα θα εμφανίσουν διαφορετικούς σεξουαλικούς φαινοτύπους, συνήθως από ένα ζυγωτό σύνδρομο XXY Klinefelter που αναπτύσσεται άνισα. Η πιθανότητα για τα ίδια δίδυμα είναι περίπου τρία έως τέσσερα σε όλες τις 100 γεννήσεις.
